Ach, lief kleinkind. Vroeger... weet je wat je toen nog had? Elke dag kwam er een mannetje langs je huis met een tas vol met papier. Nee, geen toiletpapier. Ieder huis had in die tijd nog een gleuf in de deur. Een gat ja, zomaar in de deur. Er zat wel een klepje voor, hoor. Maar in die tijd maakte men zich sowieso nog geen zorgen om isolatie.Maar goed, dat mannetje stopte dat papier dus dóór je deur en dan lag het ergens op de grond. Heel rommelig. En dúúr dat het was. Hele bomen (die had je toen nog) sneuvelden ervoor, zodat we elkaar berichten en reclame (ja, dat had je toen ook al een beetje) konden sturen. Dat kun je je nu niet meer voorstellen.
In die tijd had je wel meer volk dat een baan had waarvoor ze naar buiten moesten. Ook als het regent? Zeker, ook als het regende. Slaven..? Nee lieve kind, ze deden het vrijwillig. Alhoewel, elke drie jaar heette dat bedrijf anders. Ik weet het nog zo goed: de PTT, de TPG, de TNT, PostNL en later Zzyxx. Daarna ging het snel bergafwaarts.
Soms mis ik het nog wel hoor. Die zachte plof in je gang, het openmaken van een zogenoemde 'envelop' en dan het papier uitvouwen en lezen. Ach schat... die goede oude tijd.
0 comments:
Een reactie plaatsen