Ze zijn er echt. Mensen die geen fonkelende oogjes krijgen van bepaalde dingen. Die ervan genieten om de hele godganse dag op een bank te hangen en chips in hun hoofd te schuiven terwijl ze comedyseries kijken. En dat het liefst dag in, dag uit. Lekker met de gordijnen dicht. Lekker niks doen. Lekker lui zijn. Mensen die alles voor zich uitschuiven, zelfs voor het koffiezetapparaat een afstandsbediening zouden willen hebben maar te lui zijn om er zelf eentje in elkaar te knutselen. Mensen die als je vraagt wat ze leuk vinden, steevast antwoorden met: ik vind alles wel leuk. Beetje achter de horde aanlopen, beetje radio luisteren, beetje lezen wat andere mensen die wel wat vuur in hun leven hebben te schrijven hebben. De ziellozen die de wereld bevolken met geleuter over koffie, het weer en nieuwe schoenen. Die nooit eens nadenken, verder denken, filosoferen, graven, diepgang zoeken, een andere weg naar huis fietsen dan ze gewend zijn. Elke zomer naar dezelfde camping. Maken zich zorgen om welke kleur ze de plinten moeten verven. Gaan daar gesprekken van anderhalf uur over aan. Die gaan huilen als er een duif op hun auto schijt. Mensen die relaties beginnen met gelijkgestemden, samen het wel prima hebben, coniferen planten en taarten bakken. Maar geen liefde waar de vonken vanaf springen, niets groots en meeslepends. Geen nachten vol creativiteit, geen dingen maken omdat het moet, geen innerlijke drive. Niet door de regen willen lopen omdat ze niet weten hoe je ook daarvan soms kunt genieten. Ze zijn er echt.
0 comments:
Een reactie plaatsen