Elk weekend tel ik de uren af. Als ik maandagochtend om half zes wakker word baal ik als een stekker. Ik mag er nog niet uit. Maar als ik dan twee uur later eindelijk in die bus zit, dan fleur ik helemaal op. We mogen weer.
Als het dan een keer zo hard gesneeuwd heeft dat de bus niet rijdt en ik op de fiets na 100 meter al een lelijke smak op het asfalt maak, heb ik godzijdank nog een thuiswerkplek. Je zal maar een hele dag niet hoeven werken. Vreselijk. Dan kan ik niet anders dan tell sell kijken. Dan ga ik allerlei dingen bestellen die ik helemaal niet nodig heb. Rare gezichtscrèmes en buikspierapparaten die precies onder je bank passen maar natuurlijk nét niet onder mijn bank.
Je zal maar zo'n uitgeruste flierefluiter zijn die de hele dag niets anders omhanden heeft dan het brood in de supermarkt wegkapen van ons hardwerkende avondshoppende mensen die vervolgens de volgende dag noodgedwongen genieten van een paar droge crackers tijdens een uiterst interessante business meeting.
Het genot van eindeloos in de avondspits stilstaan met een bus waarin de kachel aanstaat terwijl het buiten dertig graden is, ik zou het allemaal moeten missen. Op vrijdag verlaat ik het pand met tranen in mijn ogen. Een heel weekend, twee volle dagen niet werken. Hoe kom je er doorheen? Hoe doen andere mensen dat?
Zaterdagochtend is altijd het meest zwaar, dan word ik om een uur of negen uitgeslapen wakker. De hele dag hou ik dat vervelende gevoel vervolgens. Ik mis het snerpende geluid van de fax die denkt dat hij een papierversnipperaar is, de constructieve geluiden van de sloop aan het pand naast mijn kantoor en de aangename wetenschap dat ik continu gebeld wordt door mensen die bij nader inzien bij heel iemand anders moeten zijn.
En dan zit je daar maar een beetje op je zaterdagmiddag rond de klok van half vijf op een zonovergoten terras met een ijskoud witbiertje terwijl je niets liever wilt dan zo'n lekkere spoedklus die je normaal gesproken rond die tijd, vlak voordat de werkdag afgelopen is, nog krijgt. Is het al maandag?
0 comments:
Een reactie plaatsen